Το Δικαστήριο του Έρωτα (Ρόμπερτ Γκρέιβς, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)


Αν αθετούσες τον όρκο που δώσαμε μαζί
Ο ίδιος αυτός ο όρκος θα σε κατέστρεφε:
Παρ’ όλες τις δικαιολογίες σου ότι είχες δεσμευτεί αλλού
Δεν μπορούσες πλέον να γελάσεις, να δουλέψεις, να θεραπεύσεις, να μαγέψεις,
Ούτε καν ν’ αντικρίσεις το ίδιο σου το βλέμμα στον καθρέφτη.

Με κάλεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου του Έρωτα
Προειδοποιώντας με ότι πρέπει να υπογράψω για την απελευθέρωσή σου
Δίνοντας τον λόγο μου ποτέ πια να μη ξαναδεσμευτώ
Σε μια τέτοια συμφωνία, σαν και αυτή που θεώρησε ως δεδομένο
Την αιώνια αυτή ευδαιμονία, που ο χρόνος δεν γνώρισε ακόμα.
Τι να κάνω; Να γίνω επίορκος για χάρη σου;
Κανένας άντρας, ερωτευμένος, υπό το βάρος των δικών του ενδοιασμών
Δεν θα τολμούσε ποτέ του, εκουσίως, ν’ αποδεχτεί
Ότι το γυναικείο πνεύμα είναι υπεράνω όρκων.

Robert Graves, A Court of Love

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s