Παξοί


Η αλλαγή από την εκτυφλωτική θλίψη της ανατολής στην ερεβώδη κατάθλιψη της δύσης επέρχεται ραγδαία, ασυνάρτητα και αποστομωτικά όπως εκείνη η νύχτα που έπεφτε βαριά σαν ταφόπλακα σε φρενιτιώδεις γαλαξίες.

Ο γλάρος που στεκόταν για πολλή ώρα ακίνητος στον βράχο και αγνάντευε τη θάλασσα σε βαθύ διαλογισμό,

άνοιξε τα φτερά του, και πέταξε, σβήνοντας στο διάβα του ό,τι είχε απομείνει από το φεγγάρι

άφησε όμως μερικά προϊστορικά ίχνη στη νύχτα
με τα γεμάτα αέρα και πούπουλο φτερουγίσματά του

λοιπόν εκεί ήταν που φύτρωσαν οι θεσπέσιοι πίνακες
του Μοντιλιάνι

κομψές προσωπογραφίες
που αιωρούνται στο διάστημα
και στραβοκοιτούν, χλομές,
μια παράλογη αιωνιότητα
από την οποία λείπεις

εσύ.

Γλάρος πάνω σε βράχο στο paxos beach hotel, Παξοί

Γλάρος που καθόταν κάθε απόγευμα κατά τις 7 πάνω στον ίδιο βράχο στο paxos beach hotel στους Παξούς. Τον πλησίασα με έναν 100άρη σταθερό ζουμ και κατάφερα να βγαλω 2-3 φωτογραφίες πριν φύγει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s