Η χαμένη αγάπη (Ρομπερτ Γκρέιβς, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)


Η όρασή του τόσο απ’ τη θλίψη έχει οξυνθεί
Που το χορτάρι να μπορεί να δει
Κάθε στιγμή να μεγαλώνει· μπορεί
με το βλέμμα τοίχο να διαπερνάει
ή ν’ αντιληφθεί τ’ αλαφιασμένο πνεύμα
απ’ το λαρύγγι ετοιμοθάνατου να το σκάει.
Μπορεί ν’ ακούσει ως την αντίπερα πολιτεία
και τα λόγια σου να μαντέψει πριν γίνουν ομιλία
Το τρυφερό ροκάνισμα της κάμπιας και της ξυλόψειρας,
βοή βροντερή, στ’ αυτιά του αντιλαλεί.
Και θορύβους τόσο αμυδρούς
που θα άγγιζε τα όρια του απίστευτου
– ακόμη και αυτόν του χορταριού που απ’ τη γη νερό αντλεί
Το κουτσομπολιό των σκουληκιών
καθώς και το πλατάγισμα των σαγονιών
του σκώρου όταν τα ρούχα τρυπά
Το βογγητό επίσης ακούει της ορδής των μερμηγκιών
Που τεράστια φορτία στην πλάτη κουβαλά
(τα νεύρα τους λυγάνε, οι ανάσες τους λιγοθυμάνε)
Το σούρσιμο των αραχνών
καθώς υφαίνουν τον ιστό τους
Και ψιθυρίσματα, μουρμουρητά, αναστεναγμούς
από ράθυμες μύγες και προνύμφες – που μετά βίας ακούς
Τόσο η θλίψη αυτόν τον άνθρωπο έχει ζωντανέψει
Ώστε να περιπλανιέται σαν Θεός, ή έτοιμος να κλέψει
Πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά,
τη χαμένη του αγάπη ν’ αναζητεί
Δίχως ικανοποίηση, ίσαμε να τη βρει.

Robert Graves, Lost Love (Ρόμπερτ Γκρέιβς: Η χαμένη αγάπη, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s