Τρυφερότητα


Με τρυφερότητα διαβρώνω τις άμυνές σου
–έτσι, όπως ο παφλασμός χαϊδεύει το βράχο–
μέχρι πλέον να μην υπάρχουν
μέχρι πλέον να μην υπάρχεις
μέχρι πλέον να μην υπάρχω…

τώρα πλέον
αφουγκράσου
την αφή.

Advertisements

5 thoughts on “Τρυφερότητα

  1. Συγχαρητήρια και γι’ αυτό το θαυμάσιο ποίημά σου, Σπύρο!
    Συγκρατώ την υπέροχη παρομοίωση του 2ου στίχου:
    «- … όπως ο παφλασμός χαϊδεύει το βράχο – »
    Εκπληκτικό και αισθητικά και νοηματικά το τελευταίο δίστιχο:
    «αφουγκράσου
    την αφή».
    Με δυο μόνο λέξεις, Σπύρο, θα χαρακτήριζα την «Τρυφερότητά» σου: «ανάσα ψυχής»…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s