Ιδανικές σχέσεις


Μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νικᾷ λόγον∙ τὸ δ’ ἐπεὶ φανῇ, βῆναι κεῖσ’ ὁπόθεν περ ἥκει πολὺ δεύτερον ὡς τάχιστα.
Σοφοκλής, Οιδίπους επί Κολωνώ

Ιδανικές σχέσεις είναι εκείνες που σταματούν πριν πολυκαιρίσουν
πριν σκεβρώσει το σώμα τους από της συναναστροφής την αρμύρα
πριν καταρρεύσει το πάθος από της καθημερινότητας το φορτίο

Ιδανικές σχέσεις είναι εκείνες που τελειώνουν γρήγορα
προτού πληθύνουν οι ζήλιες, οι αψιμαχίες, οι τσακωμοί, οι παρεξηγήσεις
και οι λοιπές αθλιότητες της ιδιοτέλειας

Ιδανικές σχέσεις είναι εκείνες όπου η γνωριμία δεν προχώρησε
οι συγκυρίες, κάποια φοβία ή ένας δισταγμός
–από τη μία μόνο πλευρά ή και από τις δύο–
κράτησαν αμφότερους σε απόσταση ασφαλείας

Ιδανικές σχέσεις είναι εκείνες μεταξύ ανθρώπων
που δεν γνωρίστηκαν ποτέ
που δεν αντίκρισαν ποτέ ο ένας τον άλλο
που τα κορμιά τους δεν έσμιξαν ποτέ
που δεν αντάλλαξαν ποτέ υγρά και πυρετό
–ποτέ δεν ξέφτισαν από της φαντασίας τα χαμόγελα–

αυτές, φέγγουν αδιάλειπτα και ανεξίτηλα
στο λαμπρό στερέωμα μιας αδίστακτης τελειότητας.

Advertisements

2 thoughts on “Ιδανικές σχέσεις

  1. Ό, τι και να πω είναι λίγο, μικρό, φτωχό, ανίκανο να εκφράσει ό,τι ένοιωσα διαβάζοντας τις «Ιδανικές σχέσεις». Αν είχα το θεϊκό χάρισμα να γράφω όπως γράφεις εσύ, Σπύρο, σίγουρα θα είχα γράψει κι εγώ ένα ποίημα που θα εμπεριείχε τα ίδια ακριβώς νοήματα…
    Οι δυο τελευταίοι στίχοι («… φέγγουν αδιάλειπτα και ανεξίτηλα / στο λαμπρό στερέωμα μιας αδίστακτης τελειότητας») αποτελούν και την κορύφωση της τελειότητας όχι μόνον της γραφής αλλά, κυρίως, της σκέψης σου…
    Από τον πρώτο κιόλας στίχο, είχα την αίσθηση πως άρχισα να ανεβαίνω στα Ιμαλάια του κάλλους, στην κορυφή των οποίων έφθασα απίστευτα γρήγορα. Κι από κει ευλογήθηκα να γευθώ, να αγγίξω, να αντικρίσω και να αφουγκραστώ την «αδίστακτη τελειότητα»…
    Κι έπειτα, ταξίδεψα στη θάλασσα με τη μουσική, τις εικόνες και τους στίχους του «Ιδανικού κι ανάξιου εραστή…».
    Μέσα σ’ ελάχιστη ώρα, πραγματοποίησα δυο μακρινά, μαγικά ταξίδια… Το ένα μέχρι το Έβερεστ, και το άλλο μέχρι τις μακρινές τις θάλασσες της Ινδίας…
    Πώς να σ’ ευχαριστήσω γι’ αυτό το υπέρτατο κάλλος, που ήσουν αιτία να κατακλύσει την ψυχή μου!
    Με ελάχιστα μόνο λόγια θα τελειώσω:
    Να είσαι ευλογημένος και να μη σταματήσεις -ποτέ!- να γράφεις!
    Φιλικά, Γιόλα
    (Υ.Γ. Ξαναβρήκα το «χαμένο» μου κείμενο για τη «Γυναίκα ως πηγή έμπνευσης των Ελλήνων ποιητών». Από κει να καταλάβεις πόσο άσχετη(!) είμαι και ως προς το διαδίκτυο. Εκεί που νομίζω πως κάτι χάνεται, εκεί το ξαναβλέπω μπροστά μου. Θα ήθελα πολύ να το διαβάσεις, ειδικά εσύ, και να μου πεις δυο λόγια, αν και όποτε βρεις λίγο χρόνο…).

  2. Να είσαι καλά, σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    Παράβαλε το ποίημα του φίλου Διονύση Σέρρα, Τους φίλους αριθμώντας (το οποίο αποτέλεσε την έμπνευση για τη δομή) καθώς και το Πέπλο των Άστρων του Ρόμπερτ Γκρέιβς (το οποίο αποτέλεσε έμπνευση για το κλείσιμο).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s