Εσπερινός


……Οι άνθρωποι, αφού του έφαγαν επιμελώς τα συκώτια, τον άφησαν με ανοιχτή καρδιά να σφαδάζει αβοήθητος στο παραπέτασμα του ονείρου.
……Ένας σκύλος, που έτυχε να περνάει από εκεί (ήταν ο δρόμος για την εκκλησία, οι καμπάνες χτυπούσαν εδώ και ώρα και ήξερε πως θ’ αργούσε για τον εσπερινό), κοντοστάθηκε, και αφού πρώτα τού έγλειψε το πρόσωπο, στράφηκε στο στήθος και ρούφηξε την καρδιά του μονορούφι, σαν αυγό
……τόσο πολύ τον ελυπήθηκε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s