Μια γλοιώδης εξίσωση (από μικρός αγαπούσα τα μαθηματικά)

(Σκηνικό: Βρισκόμαστε στον πέμπτο όροφο ενός Λυκείου χρώματος γκρι προς το μαύρο σε κάποιο ελληνικό νησί. Ο πρωταγωνιστής μας κάθεται στη γωνία δίπλα από το παράθυρο. Είναι η τρίτη ώρα και ο καθηγητής των μαθηματικών λύνει στον πίνακα μια εξίσωση. Επικρατεί απόλυτη ησυχία.)
.

Το βλέμμα του χτυπάει απλανές τον πίνακα

.
.
.

Μετά περιπλανιέται στην γύρω αγέλη

.

.
.
.
Ξαναγυρνάει στον εαυτό του

.

.
.
Σιγά-σιγά το πρόσωπο του αλλάζει χρώμα,
γίνεται πιο ζωντανό, αρχίζει ν’ ακτινοβολεί

.

.
.
Απλώνει αθόρυβα το χέρι του ανοίγοντας μια χαραμάδα το παράθυρο

.

.
.

Και απαλά, σχεδόν με τρυφερότητα

.

.
.

Γλιστράει απ’ έξω.
.

.
.
Κέρκυρα, 1988