Θα ’ρθει μια μέρα που θα θυμηθείς και πάλι την αγάπη (στερνή μου αυθάδεια)


When death, the great reconciler, has come, it is never our tenderness that we repent of, but our severity.
George Eliot

Qui spem carne seminat
Metet ossa

Θα ’ρθει μια μέρα
Που θα θυμηθείς και πάλι την αγάπη

Μπορεί να ’ναι τότε που θα ξαπλώνεις
Αγκαλιά με τον άγγελο του θανάτου
(όπως η αγάπη το ’χει μακάβριο συνήθειό της)

Κι εκεί που όλη τη ζωή την έζησες
Το βλέμμα αποστρέφοντας από την αλήθεια
Να επιστρέφει μ’ όλη της τη δριμύτητα
Συσσωρευμένη στους αιώνες της άρνησής σου

(Ναι, μιλώ για ’κείνη την αγάπη που θαρρείς πως έθαψες ημιθανή
Στα σκοτεινά κι ανήλιαγα υπόγεια της καρδιάς σου)

Θα ’ρθει μια μέρα
Που θα θυμηθείς και πάλι την αγάπη

Γιατί η αγάπη –πιο πολύ απ’ τη ζωή–
Ρημάζει το θάνατο εκείνων που είχαν την αυθάδεια
Να μην τη ζήσουν.

Sir Thomas Aston at the Deathbed of his Wife (John Souch, 1635)

Sir Thomas Aston at the Deathbed of his Wife (John Souch, 1635, Manchester art gallery). Under the skull there is the Latin inscription: Qui spem carne seminat metet ossa (Who sows in flesh will reap bones)

Manchester art gallery

This Mortal Coil, Another day (lyrics and video clip)

Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία
Θα ’ρθει μια μέρα (Θανάσης Κωσταβάρας)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s