Ο δρόμος της επιστροφής


Και παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής από εκείνο το φωτεινό πράγμα που οι άλλοι αποκαλούσαν «ζωή», σταμάτησα να ξαποστάσω κάτω από ένα ροζιασμένο πλατάνι κι εκεί, στην απόλυτη σιγή του νυχτερινού δάσους, αφουγκράστηκα για πρώτη φορά την καρδιά μου…

αγαλλίασα στη σιωπή των νεκρών κτύπων.

Man tree

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s