Ήταν μια μέρα που σκεφτόμουν να πεθάνω


Ήταν μια μέρα που σκεφτόμουν να πεθάνω. Όχι ότι ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο· και πιθανότατα (αν το ευκταίον δεν λάμβανε χώρα), δεν θα ήταν και η τελευταία.

Η ώρα 11.15 το βράδυ. Είχα μόλις βγει από τον κινηματογράφο. Αποχαιρέτισα μια φίλη. Είχα δει μια ταινία, του Αλμοδόβαρ, «Γύρνα Πίσω». Μπήκα στο μετρό. Κοιτούσα τις ράγες σαν εν δυνάμει κομιστές χαρμόσυνων νέων ενώ πλησίαζε το τρένο. Οι πόρτες άνοιξαν και μπήκα μέσα. Φτάνοντας Σύνταγμα, ανέβηκα τη Βασιλίσσης Σοφίας για τη στάση του λεωφορείου. Κοιτούσα τις ρόδες των αυτοκινήτων σαν ανοιχτές προσκλήσεις για τον παράδεισο. Αν κάποιος με έβλεπε εκείνη τη στιγμή, θα νόμιζα ότι σκεφτόμουν κάποια ερωμένη. Όχι όμως. Δεν ήταν έτσι.

Η ζωή μου (αφού έτσι πρέπει να τη λέω), δεν ήταν παρά μια σειρά απογοητεύσεων, που τις έδεναν τεράστια διαστήματα μοναξιάς. Πάλι καλά, δεν θα θέλαμε οι απογοητεύσεις να αποκολληθούν και να ξεφτίσουν, σαν σοβάδες σε παλιό αρχοντικό. «I am the son, and the heir, of a shyness that is criminally vulgar / I am the son and heir, of nothing in particular» – όπως λέει και ο Morrissey. Ίσως κι εγώ δεν έπρεπε να πω τίποτε το συγκεκριμένο για τη ζωή μου. Τι με έπιασε σήμερα και σας τα λέω όλα αυτά, σε αγνώστους μάλιστα, δεν ξέρω. Ίσως το ότι δεν θα με ξαναδείτε πια; Δεν θα με αντικρίσετε ποτέ; Μα ποτέ δεν με έχετε δει. Ποτέ δεν ακούσατε καν για μένα. Γιατί να σας ντρέπομαι;

Ίσως πάλι, να θέλω να νιώσω ότι κάποιος, έστω μετά το θάνατο, κατάλαβε τον πόνο μου, έριξε ένα δάκρυ συμπόνιας, μην τολμήσω και πω αγάπης, διαβάζοντας για τα συναισθήματα ενός ανθρώπου που περπάταγε μια ζωή συντροφιά με το θάνατο και την αγάπη να σέρνεται από πίσω, σαν θανάσιμα πληγωμένος, μα αιώνια πιστός, σκύλος. Ξέρετε, σαν εκείνους που τριγυρίζουν στο Σύνταγμα και μερικές φορές ακολουθούν τους περαστικούς με την ελπίδα να βρουν ένα φίλο ή έστω να ξεγελαστούν για λίγο, ότι δεν είναι μόνοι.

Αγαπητοί συμπαρανεκρώμενοι, δεν θα μάθετε ποτέ, μα ποτέ σας, πόσο, μα πόσο πολύ, σας αγάπησα.

[Αθήνα, 30 Οκτωβρίου 2006]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s