Το παραλήρημα


Στο παραλήρημα της άσπλαχνης νύχτας
σαν πράξη ύστατης απελπισίας
σφίγγω σαν δαγκάνα το χέρι μου
ενώ φαντάζομαι ότι κρατώ το δικό σου

Μα όταν ξυπνάω την αυγή
μέσα στα αίματα
Είναι το δικό μου χέρι
που έχω συνθλίψει.

[Αθήνα, 1990]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s