Ήταν μια μέρα που σκεφτόμουν να πεθάνω

Ήταν μια μέρα που σκεφτόμουν να πεθάνω. Όχι ότι ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο· και πιθανότατα (αν το ευκταίον δεν λάμβανε χώρα), δεν θα ήταν και η τελευταία.

Read Full Post »

Ο δρόμος της επιστροφής

Και παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής από εκείνο το φωτεινό πράγμα που οι άλλοι αποκαλούσαν «ζωή»,

Read Full Post »

Το κονσέρτο

Κάθε βράδυ λίγο πριν ή λίγο μετά με πάρει ο ύπνος συμβαίνει κάτι πολύ περίεργο. Βλέπω τον εαυτό μου να βγαίνει στη σκηνή, ντυμένο με σμόκιν, και να χαιρετάει τον κόσμο που παραληρεί από ενθουσιασμό.

Read Full Post »

Η τελετουργία

Κάθε βράδυ στις οχτώ και για δύο περίπου ώρες γίνεται σπίτι μου μια παράξενη τελετουργία. Κλείνω τα φώτα και ανάβω τους μυστήριους και ψυχεδελικούς φωτισμούς μου. Βάζω στο πικάπ ένα μελαγχολικό δίσκο. Ανάβω κι ένα κερί.

Read Full Post »

Έτσι βλέπω εγώ τα πιάνα

Μπαίνοντας μέσα το πρώτο πράγμα που πρόσεξα ήταν ότι το πιάνο ήταν κλειστό σαν φέρετρο. Παραξενεύτηκα γιατί σ’ εκείνο το σπίτι το πιάνο δεν έμενε ποτέ κλειστό και άλλοτε οι μελωδίες ξεχύνονταν από τα παράθυρα, γεμίζοντας ευφορία τους περαστικούς.

Read Full Post »